Budex | Strona O Budownictwie

Wykonywane konstrukcje szkieletowe charakteryzują się układem oddzielnych podpór nośnych, sytuowane w sposób rozproszony z usztywnioną konstrukcją słupową. Usztywnienie słupów uzyskuje się dzięki wykorzystaniu skośnych belek lub przewiązek, znanych technik stosowanych w średniowieczu. Węzły tych konstrukcji to dłutowania, złączna lub wstawki.

Częstym zastosowaniem w konstrukcjach szkieletowych są ściegi skośne ze stali połączone z drewnianym szkieletem. Stosuje się także sprężone podpory i łukowe narożniki połączone z profilami stalowymi.

Słupy wykorzystywane do obciążenia statycznego powinny być policzone oddzielnie i powinny być zoptymalizowane. Różnicą między konstrukcjami szkieletowymi i słupowo-płytowymi jest system budownictwa drewnianego. Elementy skośne nastawione się jedynie na funkcji statycznej, kiedy ściany osłonowe pełnią funkcje izolacji dźwiękowej, cieplnej, przeciwpożarowej itd.

Ściany składające się na pomieszczenia, budowane są niezależnie od konstrukcji. Zaletami budowy i montażu są dzięki podziale szkieletu na nośny i obudowy. Dzięki czemu zastosowanie znajdują lekkie i ekonomiczne elementy na ściany.

Stropy budowane są z dźwigarów głównych i belek drugorzędnych, które służą przenoszeniu obciążenia ze stropów na dźwigary.

W zależności od położenia konstrukcji pierwotnych i wtórnych stosuje się dwa różne systemy:

1. Elementy konstrukcyjne nie leżą na sobie w płaszczyźnie pionowej, a oś konstrukcji głównej nie leży na konstrukcji drugorzędnej.

2. Płaszczyznę pionową tworzą położone na sobie belki główne i drugorzędne. Elementy położone obom siebie posiadają tą samą funkcjonalność.